Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6049 K.2023/4261

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kamu davasının reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve aile hukukundan ... yükümlülüğün ihlali suçlarından, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (a) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2018 tarihli ve 14-2015/177901 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın atılı suçları işlediğine, eksik araştırmayla karar verildiğine ve hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece ''Sanığın cinsel saldırı suçu yönünden aynı olaya ilişkin olarak Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/375 Esas, 2014/183 Karar sayılı dosyasında yargılandığı ve beraat ettiği anlaşıldığından açılan bu ikinci davanın mükerrir olması nedeniyle reddine,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın rızaya dayalı olarak cinsel birliktelik yaşadıklarını ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmadığını savunması karşısında üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal suçundan ise sanığın çocuğun kendisinden olmadığını, çocuğun olduğu tarihlerde cinsel birliktelik yaşamadığını savunan sanığın suç tanımındaki bilme unsuru gerçekleşmediğinden beraatine karar vermek gerekmiş'' şeklindeki gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, katılan mağdure beyanları, sanık savunması, tanık anlatımları, polis tutanakları, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/375 Esas, 2014/183 Karar sayılı dosyası, doğum belgesinden ibarettir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/375 Esas, 2014/183 Karar sayılı dosyası içeriğine sanık hakkında aynı olaya ilişkin mükerrer yargılama yapıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali Suçu Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 233 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) uyarınca 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.03.2015 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, sekiz yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Düşme sebebine uygun olarak Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğün İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/107 sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,