KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/6069 E., 2024/3669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/9 E., 2015/21 K.
Karar Metni
476 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanıklar haklarında kurulan hükümlerde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanıklar haklarında katılan mağdurenin suç tarihinden yaklaşık 3 ay öncesinde sanık ... ile tanışarak arkadaş oldukları, 02.11.2012 günü okul çıkışı on beş yaşından küçük katılan mağdure ile sanık ...'un buluştukları, buradan sanık ...'un kullandığı araç ile Sultanhisar İlçesi'nde bulunan teyzesi ve eniştesi olan sanıklar ... ve ...' ın evine geldikleri, burada sanık ... ile katılan mağdurenin aynı odada, aynı yatağı paylaşmak suretiyle kalmaya başladıkları, 03.11.2012 tarihinde gece şüpheli ...un katılan mağdurenin elbise ve iç çamaşırlarını çıkarıp, mağdurenin üzerine çıkıp abanmak suretiyle ilk kez cinsel ilişkiye girdiği,
sonrasında da cinsel ilişkiye girdikleri şeklindeki anlatımla çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1 maddeleri ile yine aynı sayılı Kanun'un 109/1, 109/3.f, 109/5, 43/1 maddeleri uyarınca diğer sanıklar haklarında ise 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1, 39/1 maddeleri ile yine aynı sayılı Kanun'un 109/1, 109/3.f, 109/5, 43/1, 39/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,
Nazilli (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... yönünden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, diğer sanıklar yönünden ise her iki atılı suça ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle katılan mağdure hakkındaki genital muayene raporunun hatalı değerlendirildiğine, kızlık zarının dühule müsait olup olmadığının netleştirilmediğine, katılan mağdurenin beyanlarında samimi olduğuna, gerçek dışı beyanda bulunmasını gerektirecek bir durum bulunmadığına, sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine, sanıklar haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanıkların aşamalardaki istikrarlı savunması ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/6069, K. 2024/3669, 25 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama