Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6263 K.2022/5251

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre sanığın katılan mağdureye yönelik "Lütfen beni kırma, aynı yöne gidiyoruz, beraber gidelim" şeklinde sözler söylemesi ve olay tarihinden bir hafta öncesinden başlayarak mağdureyi minibüs durağına gelerek takip etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, cinsel davranış olarak kabul edilemeyeceği, mevcut haliyle fiilin 5237 sayılı TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,