Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6264 K.2023/6924

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.10.2018 tarihli ve 14-2015/199030 sayılı Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle; sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak somut delil olmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine kabule göre mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı noktasında rapor aldırılmasına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, mağdurenin ve şikayetçinin beyanlarından döndüklerine, sanık ile şikayetçi arasında ve şikayetçi ile tanık olan sanığın eşi arasında husumet bulunduğuna bu yüzden iftira atıldığına beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin sanığın olay tarihlerinde gayri resmi eşinin kardeşi olduğu, mağdurenin zaman zaman sanıkların evine gittiği, sanığın eşini mutfağa göndererek mağdure ile yalnız kaldıkları süre zarfında cinsel organlarına dokunduğu, dudaklarından öptüğü, göğüslerine dokunduğu, mağdurenin ablasına olaydan bahsettiği devam eden süreçte rehber öğretmenine de bahsetmesi ile annesinin haberdar olduğu ve intikali gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; mağdurenin aşamalarda alınan çelişkili beyanları, şikayetçinin aşamalarda alınan çelişkili ifadeleri, sanığın aşamalarda alınan savunmaları, tanığın aşamalardaki anlatımları, mağdure hakkında aldırılan sosyal inceleme raporundan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, Olayın intikal şekli ile zamanı, mağdure ile şikayetçinin aşamalarda alınan çelişkili ifadeleri, tanık anlatımları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Tebliğnamede onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,