Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6322 K.2023/4892

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2018 tarihli ve 14-2015/173744 numaralı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın akıl zayıflığının olduğuna, raporlar arasında çelişkili olduğuna, bu çelişkinin giderilmesi gerektiğine, lehine hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın alkollü bir şekilde eve gelip evde misafir olarak yatıya kalan akrabası mağdureye yönelik olarak cebir kullanmak suretiyle mağdureyi öpmek, cinsel organını cinsel organına sürtmek, boynunu ve göğüslerini emmek gibi cinsel hareketlerle istismar ettiği, bu şekilde üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

Her ne kadar sanık aşamalarda alınan savunmalarında özetle mağdurenin olay gecesi kendi evinde misafir olarak yatıya kaldığını, mağdure dışında o gece evde nikahsız eşi ... ile babaannesi ...'in de olduğunu, kendisinin geceyi ... ile uyuyarak geçirdiğini, ...'in mağdurenin boğazını emdiğini kendisine söylediğini, mağdureye karşı kesinlikle iddia edilen cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirmediğini, suçlamaları kabul etmediğini belirttiği anlaşılmış ise de, mağdureye ait adlî tıp raporu, mağdurenin aşamalarda birbiri ile çelişmeyen anlatımları, mağdure beyanı ile uyumlu doktor raporları, katılanların beyanları,

tanık ...'in mağdure anlatımları ve mağduredeki yaralamalar ile uyumlu soruşturma aşamasındaki ikinci beyanı ve yargılama aşamasındaki anlatımı, mağdurenin ve ailesinin toplumda önemli bir yeri olan ve mağdurenin gelecek yaşamını etkileyecek bir konuda iftara atmalarının hayatın olağan akışına uymaması, olaydan hemen sonra mağdurenin yakınlarının sanığın babasına olayı anlatarak oğluna sahip çıkmaları gerektiğine yönelik söylemleri birlikte değerlendirilerek sanık savunmasının suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek Mahkemece savunmaya itibar olunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın akıl sağlığına yönelik Adana Doktor Ekrem ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 18.11.2014 tarihli rapor içeriği yeterli görüldüğünden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,