Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6340 K.2024/5049

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 2. cümlesi, 103/3-e bendi, 109/1, 3-f bendi, 110/1, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1, 103/3, 62/1, 53/1, 2, 3,

63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 110/1, 62/1, 53/1, 2, 3, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi bozma, kısmi düzeltilerek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurun beyanlarına göre mahkumiyet hükümleri kurulduğunu, SGK kayıtlarına göre mağdurenin iş yerinde çalışmadığınıbu nedenle cezada artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının da doğru olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, mağdureyi alıkoyduktan sonra soruşturma başlamadan önce evine bıraktığı anlaşıldığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini kendiliğinden sonlandırdığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış ise de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurenin bir zarara uğramış olmasının gerektiği, oysa somut olayda, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminin sabit olduğu anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR