Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6417 K.2023/1474

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın beraatine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin toplanmasında eksik inceleme yapıldığına, sanığın beyanlarının olağan hayat akışına aykırı olduğuna, beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığına, sanığın eylemine uygun şekilde cezalandırılmasına, keşif taleplerinin reddedildiğine, ilk müdahaleyi yapan tanık ...'nun beyanının alınmadığına, tek görgü tanığı ...'nin talimatla ifadesi alınıp katılanın sanığa karşı rızasını gösterir bir davranışının veya ilişki sırasında bir hamlesinin olup olmadığının sorulmadığına, beraat kararının bozulmasına ve sanığın eyleminin en ağır şekilde cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü ... Devlet Hastanesinde görevli hekim tarafından baygınlık geçiren bir vakanın geldiği ve vakanın tecavüze uğradığını beyan ettiğinin kolluk görevlilerine ihbarı üzerine soruşturmaya başlanan olayda sanık hakkında katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince tüm dosya içeriğine göre tanık ...'nin evinin ahırında sanık ile katılanı cinsel birliktelik aşamasında gördüğü ve 5-6 dakika cinsel ilişkiyi seyrettiği, ilişki bittikten sonra sanık ve katılanın tanığı görüp yanına geldikleri, cinsel ilişki sırasında herhangi bir zorlama, karşı koyma görmediği ve bağırma duymadığı şeklindeki beyanının sanığın inkar yollu savunmasını desteklediği gözetilip katılanın tanık ...'nin amcasının gelini olduğu, akraba oldukları, tanığın dosyaya yansıyan katılana iftira atması için herhangi bir neden olmadığı,

katılanın ilişki sırasında sanığın elini ısırdığını iddia ettiği ancak sanık hakkında olaydan sonra alınan adli raporda böyle bir yaralanmanın olmadığı, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları ve katılanın ...

Devlet Hastanesinden alınan raporu dikkate alınıp, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın çelişkili beyanları dışında mahkumiyet için yeterli, somut, inandırıcı delil olmadığı ve "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/71 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,