Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6432 K.2023/5612

Tebliğnamede suça sürüklenen çocuk olarak ismi yazılı sanık ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili ve suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile ilgili temyiz kanun yoluna başvurulmadığı anlaşılmış olup incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinini birinci fıkrası, 31 inci maddesinini ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.10.2018 tarihli ve 14-2015/199796 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşı konusunda şüpheden uzak, cezalandırmaya elverişli kesin deliller bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre: Mahkemenin Kabulü:

İddia, suça sürüklenen çocuğun (SSÇ) ikrar içeren savunması, Kocaeli Adli Tıp Kurumu (ATK) Şube Müdürlüğünün 21.11.2013 tarihli raporu, 22.07.2014 tarihli sağlık kurulu raporu, sosyal inceleme raporu, 11.02.2015 tarihli ATK raporu, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdure ve SSÇ'nin Romen geleneklerine göre evlendikleri, evlilikleri süresince birçok kez birlikte oldukları, bu durumun SSÇ ve mağdurenin beyanlarından da anlaşıldığı, mağdure hakkında Kocaeli ATK tarafından düzenlen raporda, olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği,

11.02.2015 tarihli ATK raporunda mağdurenin olay tarihinde on beş yaşının içinde olup on beş yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağının belirtildiği, bu durumda da suç tarihinde mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu, bu sebepten rızanın geçerli kabul edilemeyeceği, mağdurenin ve SSÇ'nin kaçma eyleminin ve evlenmelerinin rızaen olduğu yönündeki beyanlarına mağdurenin yaşı itibariyle rızasının varlığının kabul edilemeyeğinden itibar edilmediği, böylelikle SSÇ'nin suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye organ sokmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç adının çocuğun nitelikli cinsel istismarı yerine çocuğun cinsel istismarı olarak yazılması ve suça sürüklenen çocuğun sanık olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

2.Oluşa uygun kabule göre, suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan sürüklenen çocuğun yargılama konusu çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin zamanaşımı yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 66 ıcı maddesinini ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4.Yukarıda belirtilen nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,