Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6446 K.2023/4449

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2013 tarihli, 2013/762 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2013/405 Esas, 2014/495 Karar sayılı kararıyla "18/6/2014 tarihli 6545 Sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 maddesinde yapılan değişiklik sonucu sanığın üzerine atılı suçun üst sınırının 15 YIL hapis olarak belirlendiği, 5235 sayılı yasanın 12. maddesi uyarınca 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili olarak yargılama ve sonradan yürürlüğe giren kanun nedeniyle lehe yasanın tespiti yetki ve görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli, 2014/535 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçları açısından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2018 tarihli ve 14-2015/195597 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme isteğinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın köy muhtarı olarak görev yaptığı, mağdurenin de ailesi ile birlikte bu köyde ikamet ettikleri, sanığın 2011 yılı içerisinde on altı yaşında olan mağdurenin evlerine misafir olarak geldiği, sanıkla mağdurenin yalnız kaldıkları sırada mağdureye "sen ergenliğe ulaştın vücudun büyüyor" diyerek elleriyle mağdurenin göğüslerini ellediği ancak mağdurenin sanığın ellerini ittirdiği, mağdurenin 2012 yılı içerisinde muhtarlığa ait bir kafede çalışmaya başladığı,

mağdurenin cafede çalıştığı süre içerisinde sanığın farklı tarihlerde altı yedi kez mağdurenin göğüslerini ellediği ve habersizce mağdureye sarıldığı ancak mağdurenin yine sanığı ittirdiği, sanığın bu eylemleri sırasında mağdureye yönelik "senin sevgilin var mı, onunla her şey yapıyorsundur, yüzündeki sivilcelerin geçmesi için sperm sürmen gerek" şeklinde taciz içeren sözler söylediği, 2013 yılı Mart ayı içerisinde de mağdurenin çalışmış olduğu kafede sandalyede oturduğu sırada arkasından mağdureye yaklaşan sanığın mağdurenin boynunu ellemeye başladığı ve mağdurenin "çek ellerini" diyerek sanığa tepki gösterdiği,

bunun üzerine sanığın mağdureye "bana öyle sert yapma sana bir çarparım, cama yapışırsın" diyerek mağdureyi tehdit ettiği iddia edilen olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, katılan mağdure ile diğer temyiz dışı mağdureye karşı iddia edilen eylemleri yapmadığı ve muhtar olması sonucu kendisinin rakibi ve köyden talebi olan tanık M.A.'nın bu şikâyet olayını ortaya attığını savunduğu,

mağdurelerin bu olayları ailelerine değil de olaydan çok uzun zaman geçtikten sonra durumu tanık M.A.'ya aktarıp bu kişi ile birlikte şikâyetçi olmaları, yaş olarak çok küçük olmayan mağdurelerin eylem yapıldıktan sonra olayları kimselere anlatmayıp gizlemeleri ve sonrasında anlatmaya karar vermeleri, mağdurelerin özellikle duruşmadan önceki beyanları ile uyuşmayacak şekilde beyanda bulunmaları ve olayı kesik kesik anlatmaları, mağdurelerin beyan ve iddialarındaki doğruluk konusunda tereddütler ortaya çıkardığı gibi sanığın savunmasını doğruladığı,

başkaca bir delil olmadığından ve sanığın savunmasının aksi ispatlanamadığından sanığın savunmasına itibar edilerek sanık hakkında üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yukarı bentte açıklanan nedenle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Tehdit Suçu Yönünden

1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle Tebliğnamedeki farklı sebebe dayalı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli, 2014/535 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

B. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli, 2014/535 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.