Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6450 K.2024/3678

Sanıklar hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (d) bendleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda.

Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/100 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ...'in cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, beşinci fıkrası,

62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkumiyet hükmü kurulmasına yeterli kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan ...'nin Temyiz İsteği

Sanık ...’nın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna, sanık ...’in en üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerinin Temyiz İncelemesinde 1.5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince temel cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile temel cezanın tespitinden sonra aynı maddenin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2014/100 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,