Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6483 K.2023/5205

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, alınan adlî tıp raporuna göre cinsel eylemlerin ispatlanmadığına, suça sürüklenen çocuğun kastı olmadığına, tarafların birbirlerini sevdikleri için mahkûmiyet kararı sonucu mağdur olduklarına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin on sekiz yaşına geldiklerinde evlenmek üzere sözlendikleri, 2012 yılı ocak ayı sonunda okul çıkışı buluştukları, halk bahçesine giderek orada cinsel ilişkiye girmeksizin suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürtmesi sonucunda mağdurenin hamile kaldığı ve adlî makamlara ihbar edildiği,

mağdurenin hymen muayenesinde kızlık zarının sağlam olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, mağdure ve suça sürüklenen çocuğun beyanları da dikkate alınarak eylemin vücuda organ sokmadan gerçekleştiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına, mağdure ve kanuni temsilcilerinin şikayetçi olmadıkları, maddi zarar da bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Bu kararın 10.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun üç yıllık denetim süresi içerisinde Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/392 Esas, 2014/660 Karar sayılı dosyasında 09.04.2013 tarihinde işlediği mala zarar verme suçundan dolayı 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve cezasının 05.12.2014 tarihinde kesinleşerek mahkemeye ihbarda bulunulması üzerine önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2012 gün, 2012/330 Esas, 2012/635 Karar sayılı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının "İtiraz edilmeksizin" 10.09.2012 tarihinde kesinleşmesinin ardından sanığın 09.04.2013 günü deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle hüküm açıklanmış ise de;

sanığın denetim süresi içinde işlediği Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarihli ve 2013/392 Esas, 2014/660 Karar sayılı ilâmı ile mahkûmiyetine ilişkin kararında belirtilen 5237 sayıl Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, mala zarar verme suçu yönünden, ihbar eden mahkemeye uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının sorulması,

sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı tespit edilerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,