Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6487 K.2023/2238

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

İzmir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2015/99 Esas 2015/115 Karar Sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Kararın yasaya aykırı, yersiz ve haksız olduğuna, verilen kararın bozulmasına re'sen tespit edilecek hususlara yöneliktir.

III.OLAYLAR VE OLGULAR

Suç tarihinde katılanın yanında küçük çocuğu olduğu halde yaya olarak yürüdüğü sırada sanığın arkasından geldiği, katılanın fark etmesi üzerine koşarak uzaklaşmaya çalıştığı, ancak sanığın katılanın peşinden koşmak suretiyle yetiştiği, katılanı yakaladığı ve arkasından sarılarak göğüslerini tutarak sıktığı, katılanın bağırarak kendisini geriye doğru çekip sanığı ittirmesi suretiyle kurtulduğu ve koşarak olay yerinden uzaklaştığı, katılanın daha sonra yol kenarında bulunan markete girerek yardım istemesi sonucu olayın intikal ettiği, kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR