Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6492 K.2023/758

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, katılan vekilinin temyizinin; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararı ile sınırlı olduğu belirlenerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli, 2014/115 Esas ve 2015/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılanda olay sonrası stres bozukluğu ve depresyon hasıl olması ve bu duruma sebep olabilecek başkaca bir hadisenin yaşanmaması, olay akabinde alınan adli muayene raporunda cebre dair fiziki bulgulara rastlanılması karşısında delil değerlendirmesinde hataya düşülerek mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde evli olan sanık ile katılanın evlilik tarihi olan 16.08.2013 tarihinden 16.12.2013 tarihine kadar olan zaman dilimi içinde sanığın katılanın rızası hilafına anal yoldan cinsel ilişki yaşayıp, katılanın duruma rıza göstermemesi sebebiyle de sanığın adı geçenin vücudunun muhtelif kısımlarına eliyle vurup ısırmak ve saçından tutup çekmek suretiyle direncini bertaraf ettiği iddiasıyla düzenlenen iddianamenin kabulü ile görülen kamu davasında yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli, 2014/115 Esas ve 2015/23 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,