Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6554 K.2024/3821

Sanık ...'un duruşmada şikayetçi sıfatıyla alınan beyanında sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin cinsel saldırı suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında katılana yönelik cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1 maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın katılana karşı cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle; haksız ve yersiz olarak ceza verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olayın intikal şekli ile zamanı, katılanın aşamalarda alınan beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar adli raporlar ve sanığın savunması göz önüne alındığında oluşa uygun kabule göre sanığın ev içerisinde katılanın ellerinden tutarak öpmeye çalışması şeklindeki eylemin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve sanığın yargılama konusu bu eylemi için, lehine olan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun’un 102/1,2. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.03.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2.Tebliğnamede onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Sanık ...'un duruşmada şikayetçi sıfatıyla alınan ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında anılan suçtan kurulan hükümlere ilişkin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebilğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,