Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6561 K.2024/4215

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-4, 58.maddeleri, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 109/2, 3-b-f, 5, 58.maddeleri; sanıklar İbrahim ve Sultan hakkında sanık ...'in eylemlerine yardım eden sıfatıyla katıldıklarından bahisle ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 103/2-4; 109/2, 3-b-f, 5, 58.maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/112 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'in Temyiz İsteği Doku örneklerinin yer değiştirildiğine, kızının mağdur olduğuna, dosyayla ilgilenen memurlardan şikayetçi olduğuna, kararda hak ihlali bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR