Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6604 K.2023/1388

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/290 E, 2015/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.10.2018 tarihli ve 2015/262484 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafisinin Temyiz Sebebi; Sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, bu hususta alınan ihtisas kurulu raporunda hatalı değerlendirme yapıldığına yerel mahkemenin suçun vasfında yanılgıya düştüğüne, sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın dolmuş durağında beklemekte olan katılanın yanına geldiği, katılana dolmuşun geçip geçmediğini sorduğu ve durağa oturarak cinsel organı ile oynamaya başladığı, bunu gören katılanın olay yerinden ayrılmak istediği, sanığın bu esnada katılana ''gel sevişelim'' dediği ve ''seni sikeceğim'' diyerek katılanın üzerine atladığı, ayağından tutarak yere düşürdüğü katılanın direnmesi sonucu sanığın olay yerinden uzaklaşıp gittiği, bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanık savunması, katılanın beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 11.06.2014 tarihli raporu, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nin 04/02/2014 tarihli raporu ve kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak, katılanın aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü cinsel içerikli sözler sarfettiği katılanın vücuduna sarılıp, ayağından tutarak yere yatırması ve kalçasını sıkmasının ardından gösterilen direnç üzerine katılanın aşılabilir mukavemeti dışında başka bir engel sebep olmaksızın olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla,

mevcut eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümde yer alan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/290 E, 2015/56 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,