Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6651 K.2023/3346

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2013/751 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci

maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz isteminde özetle: Kararı temyiz ettiğini belirten süre tutum dilekçesi sunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''01.12.2013 günü saat:21:30 sıralarında müştekinin yaya olarak evinin bulunduğu bina yakınına yaklaştığında, sanığın müştekinin arkasından yaklaşarak eli ile ağzını kapattığı ve ellerini müştekinin cinsel organlarının bulunduğu bölgede gezdirerek bu noktalara dokunduğu, müştekinin bağırmaya başlaması üzerine panikleyen sanığın olay yerinden kaçtığı, ancak 06/12/2013 günü saat:21:20 sıralarında müştekinin evinin yakınında benzeri bir olayın yaşanmasının ardından sanığın otlar içerisine yatarak saklanır iken yakalandığı ve müşteki tarafından kendisine cinsel saldırıda bulunan kişi olarak sanık ... ***'ın teşhis edildiği, yargılama aşamasında da müşteki tarafından bu teşhisin tekrarlandığı anlaşılmıştır.

Sanık suçlamaları kabul etmemiştir. Sanığın bir başka müştekiye benzeri davranışta bulunmak isterken yakalandığı ve bu olay sebebiyle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığı açıktır. Bu olay sebebiyle yakalanması üzerine müşteki tarafından sanık teşhis edilmiştir.

Kendisinin başına gelen olayın ardından müşteki kendisine saldıran kişinin fiziksel özelliklerini tarif etmiş ve özellikle şişme askeri yeşil mont giydiği hususunda ayrıntılı bilgi vermiş, şahsı tekrar görse tanıyıp tanıyamayacağını bilmediğini ifade etmiştir.

Bununla birlikte sanığın yakalanmasının ardından müşteki aşamalarda farklı ortamlarda sanığı açık ve net olarak kendisine cinsel yönden saldıran kişi olarak teşhis etmiş ve ayrıca sanığın müştekinin başlangıçtan beri yaptığı tariflere uygun fiziksel özelliklere sahip olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu açıklamalar karşısında sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği hususunda Mahkememizde tam bir kanaat hasıl olmuştur.

Somut Olayın Değerlendirilmesi;

TCK.'nın 102/1 maddesinde "Cinsel Saldırı" suçu; "(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir. TCK.'nın 7. maddesi uyarınca lehe kanunun uygulanması prensibi gereği daha sonra bu suça ilişkin ceza artırılmış ise de; sanık hakkındaki değerlendirmenin yukarıda yer verilen ve suç tarihinde geçerli olan şekli ile yapılması gerektiği açıktır. Sanığın cinsel davranışlar ile müştekinin vücut dokunulmazlığını ihlal etme eylemi TCK.'nın 102/1 maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında sanık ... ***'ın TCK.'nın 102/1, 62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kanaatine ulaşılmış'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2013/751 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,