KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/6716 E., 2024/7440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/203 E., 2015/228 K.
- Suçlar
- Cinsel saldırı, tehdit, hakaret, mala zarar verme, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
370 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı, tehdit, tehdit, hakaret, mala zarar verme, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı, tehdit, hakaret, mala zarar verme, kasten yaralama ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu cinsel saldırı, tehdit, hakaret, mala zarar verme, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3.e, 35/1, 102/1-2.cümle, 106/1, 106/2.a, 43/2, 116/1-4, 43/1, 125/1-4, 151/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı sürelerini kesen son işlemin 08.06.2015 tarihli mahkumiyet karar tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/6716, K. 2024/7440, 17 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama