Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6813 K.2023/3815

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/563 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Cezalandırılması için yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, mağdure sigorta şirketinden para almak için böyle bir iftirada bulunduğuna, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması ve seçenek yaptırımları gerekçesiz bir şekilde kabul etmediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Olay tarihinden önce mağdurun tatil amacıyla yurt dışından ülkemize geldiği, sanık ile tanıştıkları ve aynı gün ...

Disco isimli eğlence makanına gittikleri, burada dans ettikleri sırada sanığın elini mağdurun pantalonundan içeri sokarak mağdurun cinsel organına dokunduğu, mağdurun karşı çıkması üzerine elini çektiği ve akabinde mağdurun discoda sanığı terk ederek ayrıldığı, aynı gün sanığın "iyi misin, lütfen gülümse, ben ölmek istiyorum, özür dilerim, ben seni anlıyorum, senden hoşlanıyorum, sonra görüşürüz, seni bekliyorum" şeklinde SMS gönderdiği,

sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesine rağmen mağdurun beyanları ve olaydan sonra sanığın mağdura gönderdiği özür mesajı karşısında savunmalara itibar edilmesinin mümkün olmadığı gibi tatil için ülkemize gelen, sanığı daha önce tanımayan mağdurun iftira atmasını gerektirir herhangi bir neden bulunmaması karşısında atılı cinsel saldırı suçunu işlediği kanaatine varılmıştır.

Sanığın mağdurun pantalolunun içerisine elini sokmasından sonra mağdurun uyarısı ile elini çekmesi şeklinde gelişen olayda, hareketin ani ve kesiklik gösteren bir eylem olmaması sebebiyle sarkıntılık düzeyini aştığı dolayısıyla 6545 sayılı yasa ile değişik 102/1-1.cümle kapsamında kaldığı, bu maddenin ise açıkça sanığın aleyhine olduğu anlaşıldığından 6545 sayılı yasa ile değişiklik öncesi 102/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın dosya içerisine yansımış samimi bir pişmanlığının olmaması, dosya içerisine alınan Alanya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/420 esas sayılı dosyasına ait gerekçeli kararı ile suç tarihinden önce işlediği iddia olunan Yağma suçu nedeniyle Alanya 1 Ağır ceza Mahkemesinin 2010/7 esas sayılı dosyasında yargılanması ve verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden bulunmasından dan anlaşılacağı üzere olumsuz yaşam şekli,

suç tarihinden sonra işlediği iddia olunan nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçundan çarşamba Asliye Ceza Mahkemesinde hakkında açılan kamu davasının devam etmesi bu şekilde fiilden sonraki yaşantısı dikkate alınarak tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate varılmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesi gereği cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin ön koşulu, hükmolunan netice cezanın kısa süreli hapis cezası olmasıdır. Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 1 yıl 8 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde. “Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” şeklinde düzenleme gereğince hâkime, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda takdir hakkı tanımıştır.

Mahkemece; " Sanığın dosya içerisine yansımış samimi bir pişmanlığının olmaması, dosya içerisine alınan Alanya 1.sulh Ceza Mahkemesinin 2013/420 esas sayılı dosyasına ait gerekçeli kararı ile suç tarihinden önce işlediği iddia olunan Yağma suçu nedeniyle Alanya 1 Ağır ceza Mahkemesinin 2010/7 esas sayılı dosyasında yargılanması ve verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden bulunmasından dan anlaşılacağı üzere olumsuz yaşam şekli,

suç tarihinden sonra işlediği iddia olunan nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal suçundan çarşamba Asliye Ceza Mahkemesinde hakkında açılan kamu davasının devam etmesi bu şekilde fiilden sonraki yaşantısı dikkate alınarak tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate varılmadığından ...'' şeklindeki gerekçeye istinaden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına karar verildiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/563 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,