Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6822 K.2023/220

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş (kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/206 Esas, 2015/430 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan, sanık ...

hakkında ise hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.10.2018 tarihli ve 14-2015/221393 sayılı kısmî onama ve kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; şikayetlerinin süresinde olduğu ve dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in suç tarihi öncesinde okula gidip gelen mağdure ...'in önüne çıkarak mağdureye arkadaş olmak istediğini birden çok kez söylediği, bu suretle mağdureyi taciz ettiği, bu olay sonrasında sanık ...'in yengesi olan diğer sanık ... ile sanık ...'in ağabeyi olan ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Hüseyin'in katılan ...'in evine gittikleri, burada sanık ...'nun katılan ... ile mağdur ...'e yönelik olarak mağdurenin sanık ... ile görüştüğü,

Mehmet ile ilişkisinin olduğu yolunda sözler söyleyerek hakarette bulunduğu iddiasıyla sanıkların üzerlerine atılı cinsel taciz ve hakaret suçlarından cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de; cinsel taciz suçunun oluşabilmesi için madde gerekçesinde belirtildiği üzere cinsel yönden ahlak temizliğine aykırı olarak mağdurenin rahatsız edilmesi gerektiği, somut olayda ise cinsel taciz niteliğinde bir eylemin gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı,

yine sanık ... hakkında mağdure ...'e yönelik hakaret suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyet hükmü kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ise de, hakaret suçunun oluşabilmesi için bir kimsenin onur, şerefini rencide edebilecek somut bir fiil isnadının gerektiği, somut olayda hakaret suçunun yasal unsurları oluşturacak eylem olduğuna dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar haklarında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmümlerine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Onama sebebine uygun olarak, Tebliğnamede sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/206 Esas, 2015/430 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık

görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,