Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/6962 K.2023/3417

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2014 tarih ve 2014/3342 Esas sayılı iddianamasi ile sanığın kasten yaralama, hakaret, tehdit ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/247 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı hakaret, tehdit ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ve hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 05.11.2018 tarihli ve 14-2015/219988 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz İsteği Gerek katılan beyanları, gerekse dinlenen tanık beyanı ve doktor raporu da dikkate alındığında sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, beraat kararının bir kez de Yargıtayca incelenerek açıklanan ve resen tespit edilecek diğer sebeplerle sanık aleyhine bozulmasını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi; "İddianamede sanığın 19.01.2014 tarihinden bir ay kadar önce resmi nikahlı eşi olan katılanın elbiselerini zorla çıkartarak ve kaba kuvvet kullanarak önden bir defa zorla cinsel ilişkiye girdiği iddia olunmuş, sanık suçu kabul etmemiştir. Bu olayla ilgili katılanın soyut beyanlarından başka delil bulunmamaktadır. Katılan, eylem sırasında sanığın kendisini dövmediğini sadece rızası olmadığı halde acımasızca ters ilişkide bulunduğu söylemiştir. Katılanın dahi zora ilişkin bir iddiasının bulunmadığı bu olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mahkemede yeterli kanaat oluşmadığından sanığın belirtilen tarihte atılı suçu işlediği sabit bulunmayarak beraatine karar verilmiştir.

Yine iddianamede, sanığın 19.01.2014 tarihinden bir hafta kadar önce katılanın rızası dışında onunla cinsel ilişkiye girmek istediği, şikayetçinin direnmesi üzerine sanığın katılanı sadece darp ettiği ve cinsel ilişkiye giremeyerek eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı iddia olunmuş, sanık bu suçuda kabul etmemiştir.

Bu eylemle ilgili olarak katılanın öz kızı olan tanık Kevser anne babasının bağırma seslerini duyup gittiğinde babasını annesinin üstünde kollarından tutmuş olarak gördüğünü söylemiş isede, bu beyanların cinsel ilişkinin zorla olduğunu ispata yeterli olmadığı,

mahkememizcede tanığında bulunduğu ev ortamı içinde sanığın zorla katılanla cinsel ilişkide bulunmasının hayatın olağan akışına uygun bir davranış olmaması nedeniyle tanığın öz annesini koruma güdüsüyle verdiği ifadelere itibar edilmemiş ve bu olayda da sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mahkemede yeterli kanaat oluşmadığından sanığın belirtilen tarihte atılı suçu işlediği sabit bulunmayarak beraatine karar verilmiştir...." gerekçeleriyle sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/247 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,