Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7021 K.2023/2930

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan mağdure vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli ve 2014/4545 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.10.2018 tarihli ve 14-2015/201717 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekili; suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında; mağdureyle cinsel ilişkiye girmediklerini sadece öpüştüklerini beyanla suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiğini, bu beyanı ile üzerine atılı suçu gerçekleştirdiğinin açık olduğunu, mağdurenin olayı açık bir şekilde anlattığını, olayın gerçekleştiği yer ve zaman hakkında yeterli ifadesinin bulunduğunu, bütün detayları hatırlamasının beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sanıkla olay öncesine dair herhangi bir husumetinin bulunmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince. "Her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... ***'ün organ sokmak suretiyle mağdureye karşı cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla suça sürüklenen çocuğun 5237 Sayılı TCK'nın 103/1-1,103/2 ve 31/3 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de;

mağdurenin cinsel istismara uğradığı iddiasıyla başka bir sanık hakkında beyanı alındığı sırada 2 Yıl önce de suça sürüklenen çocuk ... *** ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini, ancak sadece ... **** isimli sanıktan şikayetçi olduğunu, başka kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, mağdurenin 2 yıl önce suça sürüklenen çocuk traafından cinsel istismara uğradığı iddia edilmesine rağmen 2 yıl bekledikten sonra başka bir sanık hakkında yapılan soruşturma sırasında suça sürüklenen çocuğun aleyhine beyanda bulunduğu,

cinsel istismara uğrayan birisinin yer, tarih, zaman ve olayın ayrıntılarını belirterek olayı anlatması gerektirken mağdurenin yer zaman ve olayın ayrıntıları konusunda tutarlı beyanlarda bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine de mağdurenin soyut ve tutarsız beyanlarından başka suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğuna dair kesin ve somut delil bulunmadığı, buna göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, katılanların özel hukuk kapsamındaki haklarının saklı tutulmasına,

karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği ve buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/79 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,