Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7038 K.2023/7522

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2013/219 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la getirilen değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Ve Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "...Sanıklar ..., ... ve SSÇ ... hakkında mağdur ...'a yönelik iştirak halinde, birden fazla kez, organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçundan ve cinsel amaçla, birden fazla kişi ile birlikte, birden fazla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı görülmekle yapılan araştırmada.

Mağdurenin babası tarafından, mağdure hakkında kayıp başvurusu yapıldıktan sonra mağdurenin bulunup Emniyet'e vermiş olduğu ifadesinde, Sanıkların ve SSÇ'nin eylemlerini, kendi isteği olmadan zorla, hürriyetini yoksun kılmak suretiyle birden fazla kez yaptıkları yönünde beyanda bulunduğu görülmüş ise de; mağdurenin aşamalardaki alınan beyanlarının itibar edilebilecek düzeyde tutarlı olmadığı, beyanlarını destekleyen başkaca bir delil olmadığı,

SSÇ ...'in kendisiyle ön taraftan zorla ilişkiye girdiğini belirterek yaşadığı hamileliği bu ilişkiye bağlayışı sonrasında yapılan araştırmada, Adli Tıp Kurumunun 30/10/2009 ve 14/12/2009 tarihli raporu (30/10/2009 tarihli rapora göre, SSÇ ...'ın, mağdur ... ...'un karnındaki ceninin babası olmadığına ilişkin rapordur,14/12/2009 tarihli rapora göre, Sanık ...'in ve Sanık ...'nün, mağdur ... ...'un karnındaki ceninin babası olmadığına ilişkin rapordur.) dikkate alındığında SSÇ ve sanıkların, mağdurun karnındaki ceninin babası olmadıklarının sabit olduğu, dosya kapsamında mağdurun sürekli olarak başka şahısların da isimlerini vererek,

onlarla da rızası ile ilişkiye girdiğini belirtmesi karşısında, sanıkların ve ssç'nin birden fazla kez cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine ve yukarıda izah edilen sebeplerle sanık ... ve SSÇ ...'ın mağdureye karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiklerine yönelik mağdurun soyut beyanı dışında, sanık ve SSÇ'nin savunmasının aksini gösterir, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunamamıştır.

Bu nedenle sanık ... ve SSÇ ...'ın cinsel istismar eyleminin sabit olmadığı değerlendirilmiştir. Sanık ..., 17.08.2009 tarihinde kollukça alınan ifadesi sırasında, mağdureyi bir kaç kez kendi rızası ile öptüğünü belirtmiştir. Kovuşturma aşamasında, bu beyanını değiştirerek, aslında o kızla ancak öpüşülür demeye çalıştığını ifade etmiştir.

Fakat, sanığın tutanağa yansıyan ikrarının, dosya içeriğindeki deliller ile birlikte değerlendirilmesi sonucu sanık ...'in mağdureyi birden fazla kez cinsel amaçla öpmek suretiyle mağdura karşı cinsel istismar suçunu işlediği, mağdurenin beyanı, toplanan deliller ve sanığın soruşturma aşamasında ikrarı ile sabit olduğundan, sanığın cinsel istismar suçunun sabit olduğu sonucuna varılmıştır...." şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2013/219 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,