Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7051 K.2024/4364

Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, itiraz edilmeksizin mahallinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün, tür ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu, anlaşılmıştır.

Katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği

temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama, mala zarar verme, suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 29 uncu maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılamasında mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucu, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/103 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali,

ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Katılan sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılamasında mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucu Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/103 Esas,

2015/34 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ... Müdafinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...’in üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlemediğine, mağdurenin fiziki görüntüsünün on beş-on altı yaşında göründüğüne, sanığın mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine, sanık hakkında atılı suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan sanık ...’ın katılan sanıklar Cavit ve Muzaffer'e yönelik eylemleri nedeniyle hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ancak katılar sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine, kaılan sanıklar Cavit ve Ramazan hakkında usul ve kanuna aykırı verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraza tabi olduğu, temyizi olanaklı bulunmayan kararların itiraz edilmeksizin mahallinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Verilen cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu, anlaşılmıştır.

C. Katılan Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali, Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,