Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7085 K.2023/7513

Mağdur vekili ve mağdure vekilinin temyiz istekleri yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdur ve mağdurenin kanuni temsilcileri olan Sinan ve Ferit'in kovuşturma evresinde şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin hükümleri temyize haklarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşme kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Mağdur Vekili ve Mağdure Vekilinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdure ve mağdurun kanuni temsilcileri olan Sinan ve Ferit'in kovuşturma evresinde şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerinin hükümleri temyize hakları bulunmadığından temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunun kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmekle birlikte mağdur ... açısından sanığın önce kıyafet üzerinde popo kısmına dokunup devamında pantolonunun fermuarını açıp dokunmaya devam etme şeklindeki eylemlerin yoğunluğu ve sürekliliği ile sarkıntılık boyutunu aştığı,

mevcut haliyle sanığın eyleminin uyduğu çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile subjektif yönden bağlantı bulunan mağdure Süeda'ya karşı işlendiği iddia olunan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuyla ilgili davaya bakma,

delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

A. Mağdur Ve Mağdure Vekillerinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle; mağdur ve mağdure vekillerinin temyiz isteklerinin, 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle; Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/269 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,