Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7133 K.2023/677

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/745 Esas, 2015/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi, 43 ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2.800 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.12.2018 tarihli ve 14-2015/232723 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; ceza tayin edilirken hesaplama yanlışlığı yapılarak eksik ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarihli iddianamesi ile katılanın Organize Sanayi bölgesindeki ...

Ev Tekstil Fabrikasının ARGE bölümünde 2 yıldır mühendis olarak çalıştığı, işe başladıktan sonra sanığın, katılana "Çok tatlısın, dayanılmazsın, beraber çay içelim bir yere gidelim" diye taciz ettiği, katılanın aynı işyerinde çalışmaları nedeniyle tatsızlık olmasın diye uyardığı, şikayette bulunmadığı, son olarak katılanın 29.09.2014 tarihli beyanından 2 ay önce işyerinde makineye desen disketi yüklerken sanığın yanına gelerek kendimi zor tutuyorum dayanılmaz bir kadınsın diyerek taciz ettiği ve katılanın ihbar eden eşinin şikayetçi olduğu,

sanığın atılı bulunan suçu işlediği tüm soruşturma evrakı kapsamında anlaşılmış olmakla, sanığın yargılamasının yapılarak eylemine uyan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı ve katılanın da sanık hakkında anlatıldığı üzere şikayetçi olduğu, sanığın suçlamayı kabul etmediği ve katılan ... ile aynı iş yerinde çalıştıklarını ve vardiyalarının farklı olduğunu, karşılaşmalarının mümkün olmadığını savunduğu,

ancak tanık beyanları ve dosya delillerinin kül halinde değerlendirilmesi sonucu vardiyaları farklı dahi olsa sanık ve katılanın fazla mesai yaptıklarında veya iş olduğunda usta başı tarafından çağrıldıkları durumda birlikte çalıştıkları, tanıkların konu hakkında doğrudan bilgileri olmasa dahi iş yerinde konuya ilişkin konuşmaları duyduklarını beyan ettikleri,

sanık ile katılan arasında önceye dayalı olarak iş bu şekilde suç isnadını gerektirecek bir husumet iddiasında da bulunulmadığı ve evli ve sanık ile aynı iş yerinde çalışan katılan bayanın evliliğini ve işini riske edecek şekilde sanık hakkında cinsel tacize yönelik suç isnadında bulunmasının hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı ve katılanın beyanların oluş ile bağdaştığı ve sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunun subut bulduğu kanaatine varılmakla suç ve suçun işlenmesindeki özelliklere binaen takdiren asgari hadden ceza tertibi yoluna gidilmesi sureti ile mahkumiyetine,

sanığın eylemini katılan bayan ile aynı iş yerinde çalışmanın getirdiği kolaylıktan yararlanarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla cezasından bundan dolayı arttırım yapılmasına,keza sanığın eyleminin teselsül teşkil ettiği kanaatine varılmakla cezasından teselsül sebebi ile arttırım yapılmasına, keza sanık hakkında Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/322 esas ve 2014/87 karar sayılı hükmü ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının ertelenmesine dair karar verildiği,

iş bu kararın 11.09.2014 tarihinde kesinleştiği ve sanığın bu tarihten itibaren 5 yıllık deneme süresine tabi tutulduğu ancak deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlediği anlaşılmakla,yasanın ruhuna aykırı düşeceğinden ve şartları oluşmadığından hakkında 5271 Sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlemesi yapılan hükmün açıklanmasının ertelenmesine dair iş bu lehe yasa hükmünün uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince hükmedilen 135 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 2/4 oranında arttırım yapılmak suretiyle sonuç cezanın yanlış hesaplandığı anlaşılmışsa da, gerekçe bölümünde zincirleme suça ilişkin her hangi bir teşdit gerekçesi bulunmadığı, dolayısıyla söz konusu yanlışın maddi hatadan kaynaklandığı düşünüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 3. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/745 Esas, 2015/246 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,