Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7196 K.2024/2576

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasında, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/454 Esas, 2014/456 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, yapılan yargılama sonucunda Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihi ve 2015/36 Esas,

2015/72 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına, müvekkili hakkında somut ve her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında aldırılan raporun yetersiz olduğuna ve kesin rapor aldırılmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, keşif yapılmadığına, şikâyetten vazgeçmenin dikkate alınmadığına, dosya kapsamındaki beyanların çelişkili olduğuna, savunma haklarının kısıtlandığına, müvekkilinin beraatine karar verilmesine, lehe hükümlerin uygulanması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar verilmiştir.

2. Ancak.

Yozgat Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tek Adlî Tıp uzmanı tarafından düzenlenen 13.11.2014 tarihli raporda mağdurda hafif derecede mental retardasyon saptandığı ve beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olmadığı belirtilmesine rağmen anılan raporun içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle mevcut akıl zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, eyleme ruhsal yönden mukavemete muktedir olup olmadığı,

beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin tatbiki gerekip gerekmediği hususunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihi ve 2015/36 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,