Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7364 K.2024/4157

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine, mağdur ile mağdur ...'in sanığı teşhis ettiklerine, her iki mağdurun değişmeyen ve birbirlerini destekler beyanlarda bulunduklarına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, mağdur ...'nın aşamalardaki özde değişmeyen beyanları ile bunu doğrulayan mağdur ...'in ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü sanığın mağdur ...'nın göğüsünü okşayıp poposuna dokunması şeklinde sübuta eren eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda düzenleme yapan 6545 sayılı Kanun da gözetilip belirlenecek lehe Kanuna göre atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,