Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7457 K.2024/4634

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı (katılan mağdure ...'e yönelik) ve tehdit (katılan ...'a yönelik) suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. fıkra, 106/1-2. cümle ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/69 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. fıkra, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan aynı Kanun'un 106/1-2. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz ret, onama ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçları işlediğine dair somut deliller bulunmadığına, sanığın mağdureye yönelik isnat edilen cinsel istismar suçunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ve hukuka uygun elde edilmiş delillerle ispatlanamadığına, Mahkemenin somut delil ve olguların değerlendirilmesinde yanılgıya ve hataya düştüğüne, usul ve kanuna aykırı mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümle maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.06.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe atılı suçun zamanaşımına uğraması nedeniyle iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirmeyip, esasen olayın geçtiği yerde hiç bulunmadığı yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikteki HTS kaydı, katılan mağdurenin erkek arkadaşı tanık ...'ın katılan mağdurenin tarifi üzerine sanığın fotoğrafını facebook üzerinden bulup katılan mağdureye göstermesi sonrasında sanığın yakalanması ve canlı teşhis işleminin bu aşamadan sonra yapılması,

tanık ...'ın soruşturma evresinde alınan beyanı sırasında çelişkili ve kaçamak cevaplar verdiğine dair Cumhuriyet savcısı gözlemi, tanıklar Aniş ve ...'in eylemi gerçekleştiren şahsın yüzünü net olarak göremediklerine dair aşamalarda alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede değişik gerekçeyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.07.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,