Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7614 K.2023/5790

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında verilen kararın esas ve usul bakımından yasaya aykırı olduğuna ve yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "... sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediği, mağdurun Çoçuk İzlem Merkezinde alınan beyanlarında olayların oluş zamanına ilişkin net ifadelerde bulunamaması, göğsüne dokunulması ile ilgili ya önceki gün, ya o gün, ya sonraki gün dokundu şeklindeki tutarsız beyanlarının oluşu, sanık ile katılan arasında birtakım gerginlikler olması, katılanın bu gerginlikler neticesinde mağdureyi yönlendirmiş olabileceği hususunda mahkememizde tam bir vicdani kanaat oluşmuş atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin olarak mağdurenin beyanları dışında herhangi bir delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın savunmasının aksine, şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden.." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi sanık ile mağdurenin babası arasındaki husumet, savunma, İlk Derece Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,