Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7671 K.2023/5134

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/194 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2019 tarih 14- 2015/278017 Esas sayılı bozma görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, mağdur ve müştekinin husumet beslediklerine, vesaireye ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince; Antalya ilinde, ailesi ile birlikte ikamet etmekte olduğu anlaşılan 25.01.1997 doğumlu katılan ...'nın, suç tarihinde ailesi ile birlikte bir düğüne katılmak amacıyla ... Köyü'ne geldikleri, yine düğün nedeniyle Antalya'dan ... Köyü'ne geldiği anlaşılan sanık ile aynı evde bulundukları esnada sanığın mağdurenin kalçalarından tutarak sarıldığı, ardından da "Aşkım beni seviyor musun?" dediği ve mağdureyi öptüğü sabit kabul edilmiştir.

2. Sanığın kullandığı 05...... nolu hattan katılanlara ait 0242.... nolu sabit hattı, 02.11.2010 günü saat 14:52, 14:56, 16:45 saatlerinde aradığını gösterir Telekominikasyon İletişim Başkanlığı kayıtları ile kanıtlanmış, katılan ...'nın olayı sanığın kayınvalidesi olan ...'nin de gördüğü iddiasını her ne kadar tanık doğrulamasa da tanığın inkarının damadı olan sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak tanığın beyanına itibar edilmemiş, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 05.03.2014 tarihli raporunda katılanın beden sağlığının bozulmadığı,

ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmadığı hususunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Mağdure hakkında düzenlenen Akdeniz Üniversitesi Hastanesi 20.05.2013 tarihli raporun üç hekim tarafından düzenlendiği ve heyet koşulunu sağlamadığı, Akdeniz Üniversitesi Adlî Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından 05.03.2014 tarihinde usule uygun bir şekilde düzenlendiği anlaşılan rapora göre mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek yapılan Kanun karşılaştırması sonucunda 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının sanık lehine olduğu kabul edilerek kurulan hükümde, bir isabetsizlik görülmemiş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2013/194 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,