Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7782 K.2024/701

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2009/497 Esas, 2010/578 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2009/497 Esas, 2010/578 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 23.09.2014 tarihli ve 2014/5323 Esas, 2014/10373 Karar sayılı kararı ile "Dosya kapsamına göre;

sanığın fiili livata suretiyle mağdurla ilişkiye girmek isteyip mağdurun direnmesi sebebiyle eylemini tamamlayamaması karşısında, eylemin TCK.nın 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsü oluşturabileceği, bu suçtan yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu, bağlantı sebebiyle diğer suçlara da ağır ceza mahkemesinde bakılacağı dikkate alınarak,

5235 sayılı Kanunun 10, 12 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 53 ve 58 inci maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle; atılı suçu işlemediğine, mağdurun şikayetçi olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, kararı temyiz etme iradesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdur ile sanığın arkadaş olup alkolün etkisi ile kavga etmiş olduklarına, cinsel istismar iddiasını ispatlayan delil bulunmadığına, sanığın beraati gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin dosya kapsamıyla uyuşmadığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2015/50 Esas, 2015/243 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...