Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7787 K.2023/2989

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/49 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, Adlî Tıp Kurumunca düzenlenen raporun yetersiz olduğuna, maddi gerçekliğin aydınlanmadığına, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

İddia, mağdur beyanları, sanık savunmaları, yeminli tanık anlatımları, ATK raporları, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi sonucunda; her ne kadar mağdure ...'in olay günü sanığın aracına binerek ... il merkezinde bulunan (...) mesire alanına gittikleri, burada araç içerisinde sohbet ettikleri esnada sanığın mağdureye cinsel amaçla saldırdığı, cinsel organını çıkartarak oral seks yapmasını istediği,

mağdurenin sanığa karşı koyarak üzerinden itekleyerek araçtan dışarı çıktığı, bu esnada sanığın mağdurenin elini tutarak olay yerinde bulunan tepeye zorla götürmeye çalıştığı, gitmesine izin vermeyerek hürriyetinden alıkoyduğu, olay sonrasında mağdureden özür dilediği, bunun üzerine sanık ile mağdurenin aynı araçla il merkezine geldikleri, araç içerisinde sanığın mağdureye hitaben, olayı kimseye anlatmamasını anlattığı taktirde öldüreceğini söyleyerek tehditte bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; sanığın tüm aşamalarda suçlamaları inkar ettiği, mağdurenin ise çelişkili beyanlarda bulunduğu,

Adlî Tıp Kurumunun 30.06.2014 tarihli raporu ile "olay nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sorulan ...... ..’in, Kurulumuzca 23.05.2014 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının tetkiki sonucunda.

(Depresif Belirtilerde Artma) tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun ruh sağlığını etkilediği, ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı, bu psikiyatrik durumun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay ve/veya olaylara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği, bunlar arasında Kurulumuzca ayırım yapılamadığı" nın mütalaa edildiği,

yine Adli Tıp Kurumunun 06.03.2015 tarihli raporu ile de "......’in Kurulumuzca 23.05.2014 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının incelenmesinde kendisinde eyleme mukavemet göstermesine ve beyanlarına itibar edilmesine engel teşkil edecek mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ya da zeka geriliği tespit edilmediği, yine aynı tarihte yapılan muayenesinde kendisinde tespit edilen mixed tip kişilik bozukluğu denilen psikiyatrik durumun hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı dolayısıyla ... ...’in 28.10.2012 tarihinde mağduru bulunduğu olaya ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu,

beyanlarına itibar edilebileceği ve kendisinde mevcut bulunan durumun hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı oy biriliği ile ek mütalaa edildiği"nin bildirildiği nazara alındığında; iddia haricinde sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, somut delil elde edilemediğinden ve sanığın suçları işlediğinin sabit olmaması nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine dair hüküm tesis edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/49 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,