Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7812 K.2023/5440

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, delillerin yanlış değerlendirilerek hüküm kurulduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin aynı okulda öğrenim gördükleri, 2014 yılı Mayıs ayı öncesinde aralarında duygusal ilişkinin başladığı ve facebook üzerinde görüştükleri, bu sırada mağdurenin suça sürüklenen çocuğa sevgili olan kişilerin çekindikleri fotoğrafları bilgisayardan göndererek ''Ne kadar güzel biz de çekinelim mi?'' dediği, suça sürüklenen çocuğun ise ''Bana verirsen biz de bunlar gibi oluruz'' dediği ve buluşmak üzere mağdureyi parka çağırdığı,

birlikte parkta buluştuktan sonra etrafta kimsenin olmadığı biranda suça sürüklenen çocuğun mağdureyi rızasıyla dudağından öptüğü, aradan fazla bir zaman geçmeden suça sürüklenen çocuğun bu kez mağdureye ''Böyle olmuyor ben seninle cinsel ilşkiye girmek için ev bulacağım'' dediği, mağdurenin de ters ilişkiye girmeyi kabul ettiği, bir kaç gün sonra mağdurenin arkadaşlarıyla mahallede oyun oynadığı sırada suça sürüklenen çocuğun yanında tanık .... olduğu halde mağdurenin yanına geldiği,

ilişkiye girecekleri evi bulduğunu söylediği ve yanlarında tanık ...'de olduğu halde birlikte suça sürüklenen çocuğun ayarladığı ve kendi ikameti olan eve, evde başka kimsenin olmadığı, suça sürüklenen çocukla mağdurenin suça sürüklenen çocuğun odasına geçtikleri, tanık ...'nin ise bu sırada başka bir odada olduğu, suça sürüklenen çocukla mağdurenin dudaktan öpüşmeye başladıkları akabinde suça sürüklenen çocuğun mağdurenin omuzların ve göğüslerini öpmeye başladığı, daha sonra mağdurenin pantolonunu ve külotunu çıkardığı, kendi üzerinde bulunan kıyafetlerini de çıkardığı,

mağdureyi yüzüstü olacak şekilde yatağa yatırdığı mağdurenin poposuna cinsel organını mağdurenin rızasıyla kısa bir süre soktuktan sonra çıkarıp peçeteye boşaldığı, aralarında yaşanan bu ilişkinin ertesi gün olan 27.05.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun okuldaki diğer öğrencilere anlatmasıyla okulda duyulduğu, bunu öğrenen mağdurenin rahatsız olarak durumu öğretmenlerine anlatmasıyla da olayın ortaya çıktığı kabul edilerek, eylemleri nedeniyle suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; katılan mağdurenin organ sokmaya yönelik beyanlarının aldırılan doktor raporuyla doğrulanmaması, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü

maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,