Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7858 K.2024/4890

Sanık ... müdafininin yasal süreden sonra hükmü temyiz etmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddedilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

l.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 tarihli ve 2013/483 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ... hakkında diğer sanık ...'ın işyeri olan internet cafede kaldıkları gecede mağdurenin dudağından öpmesi sonrasında mağdurenin istemediğini söylemesiyle sonlandırdığı cinsel eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 2. cümlesi uyarınca teşdiden 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/1, 109/3-b-f, 110. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b-f, 110. 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret ve onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanı dışında başkaca delil olmadan verilen mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yokluğunda verilen hükmün sanığın savunmasının alındığı 17.06.2014 tarihli duruşmada bildirdiği son adresine çıkartılan tebligatın 02.07.2015 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 25.08.2015 tarihli temyiz dilekçesini ibraz eden sanık müdafiinin belirttiği eski hale getirme nedenlerinin de yerinde görülmediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Mağdurenin, sanığa kendi yaşıyla ilgili bir beyanda bulunup bulunmadığına ilişkin bir anlatımının bulunmaması, sanık ...'ın olay günü on altı- on yedi yaşlarında olan mağdurenin iş yerine geldiğine dair soruşturma aşamasındaki beyanı nazara alındığında; mahkemece mağdurenin duruşmaya usulüne uygun katılımının sağlanarak sanığa yaşı ile ilgili bir bilgi verip vermediğinin sorulmasından sonra sanık hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Oluşa uygun kabule göre ise, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesi fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede Mahkemece temel cezalar belirlenirken kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebeplerine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 tarihli ve 2013/483 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden