Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7862 K.2023/7758

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarih ve 2014/37479 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada dinlenen tanıkların birbirleriyle ve dinlenen katılan mağdur beyanlarıyla arasında uyumsuzluklar olduğunu, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığını, adli tıptan herhangi bir kayda rastlanmadığını, on üç yaşında ki bir çocuğun böyle bir suçu işlemesinin mümkün olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun teşebbüs aşamasında kalmadığını, tamamlandığını, tanık beyanlarının bunu doğruladığını, cinsel istismar eyleminin birden fazla olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi: "Olay tarihinde 9 yaşında olan katılan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun aynı mahallede oturdukları, olayın adli merciilere bildirildiği, 22/07/2014 tarihinden 1 hafta önce katılan mağdur ile arkadaşları Volkan ile bahçede oyun oynadıkları sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın yanlarına geldiği, Volkan'ın oradan kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdur ...'yi tutarak kilodunu indirdiği, kendisinin de kilodunu çıkararak cinsel organını katılan mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, eyleminin tamamlayamadığı,

katılan mağdurun bir hafta sonra alınan raporunda anüsünde ve çevresinde fiili livataya delil olabilecek herhangi bir maddi bulgu olmaması, vücudunda da herhangi bir belirtinin bulunmaması ayrıca katılan mağdurun Savcılıkta alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğun pipisinin kendi poposuna dokunduğundan canının acıdığından pipisinden bir sıvı geldiğini de görmediğinden ve hareket ettirmediğinden pipisini poposuna sokup öyle durup az sürmesini de söylediğinden anlaşıldığı suça sürüklenen çocuğun eylemenin organ sokmak sureti ile cinsel istismara teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna mahkememizce varılmış,

suça sürüklenen çocuk savunmasında suçlamayı tamamen inkar etmiş ise de iftira atması için bir neden bulunmayan katılan müşteki ve mağdur ifadesi müştekinin olay tarahinde çocuğunun poposunun acıdığını söylediği,

bunun üzerine poposuna krem sürdüğünü ve baktığında kızarıklık olduğunu belirttiğinden ayrıca ifadeleri yukarıda özetlenen tanıklar da olayı doğruladığından her ne kadar mağdurun cinsel raporunda livata emaresi bulunmamış ise de olayın üzerinden 1 hafta geçmiş olup bu sürede teşebbüs aşamasında kalan ve olay günü katılanın anlattığı şekildeki popodaki kızarıklık belirtilerinin yok olmasının mümkün olduğu bilindiğinden suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı nitelikli cinsel istismara teşebbüs suçunu işlediği" şeklindeki gerekçe ile hüküm kurmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, mağdura ait doktor raporu ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik organ veya sair cisim sokmak kastıyla hareket ettiği sabit olmayıp eylemin mevcut haliyle cinsel organını mağdurun anüsüne sürtmesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,