Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7929 K.2023/4512

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına, sanığın beraatine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın Ceza İnfaz Kurumunda aynı koğuşta kalan hükümlüler olduğu,

Sanığın suç tarihinde katılanın uyuduğu sırada bir süre bacaklarını okşadığı, katılanın durumu fark etmesi ile sanık ile boğuşmaya başladıkları, bunun sonucunda katılanın Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünce tanzim edilen rapor ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve meydana gelen orta (2.) derece kırık ile yaralandığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda;

Katılanın uyuduğu sırada, sanığın katılanın bacaklarını okşadığı "Bacağımda bir şey hissedince, göz ucuyla baktığımda ...bacaklarımı okşadığını gördüm" şeklindeki katılan beyanı ve tevilli ikrar içeren savunma ile sabit olmakla, sanığın sabıkasına yansıyan geçmiş hali de gözetildiğinde sanığın eylemine uyan, insanların zorunlu olarak birlikte yaşadıkları Ceza İnfaz Kurumunda gerçekleşen sarkıntılık suçundan mahkumiyetine dair hüküm verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,