Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8009 K.2023/4907

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2013/362 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdure ile ikinci kez cinsel ilişkiye giren ...'in mağdurenin annesini arayarak sanık ...'ın mağdureye tecavüz ettiğini beyan ettiği iddiası karşısında ... ile ilgili soruşturma akıbetinin sorulup ilgili dosya da getirtildikten sonra incelenip ayrıca ...'in bu konuda tanık olarakta ifadesine başvurulması ile mağdurenin beyanlarının inandırıcılığı hususunda Marmara Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Koruma Biriminden rapor alınmadan eksik soruşturma ile karar verilmesine, mağdure beyanlarının ayrıntılı ve tutarlı olduğuna, sanığa suç atması için makul sebebi olmadığına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Delillerin değerlendirilmesinde ve gerekçede hata yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''mağdurun iddia ettiği olaydan hemen sonra yapılmış bir şikayet başvurusu bulunmadığı gibi, mağdurun başka bir kişi ile kaçması ve bu kişi ile aralarında geçtiği iddia olunan ilişkisinden sonra, ailesi tarafından bulunulup emniyete götürüldüğü alınan beyanlarında her iki sanık hakkında da aralarında geçen olaydan bahsetmediği,

daha sonra ailesinin mağduru eve getirmesinden sonra sanığın eylemini ailesine anlatması ile olaydan çok sonra şikayet başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, mağdurun aşamalardaki tutarlı olmayan beyanları ve tüm dosya kapsamı itibariyle açılan davada sanığın üzerine atılan suçu işlediği yönünde mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, somut, kesin inandırıcı delil olmadığı gibi sanığın aşamalarda değişmeyen ısrarlı, tutarlı savunmasının aksi de ispatlanamadığı anlaşılmakla; şüpheli durum sanık lehine yorumlanarak'' sanığın isnat edilen suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2013/362 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı, katılanlar ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı, katılanlar ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,