Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8065 K.2024/2905

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2013/203 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Katılanın hayatın olağan akışına uygun olmayan çelişkili beyanları dışında ceza vermeye yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında ceza vermeye yeter delil elde edilemediğine atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

IV. KARAR

Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenlerle Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2013/203 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04. 2024 tarihinde karar verildi.