Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8101 K.2023/7644

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/195 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Annesinin Temyiz İsteği

Mağdurenin rızasının olduğuna, mağdurenin yaşının on beşten küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanmak istediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin aşamalardaki beyanı, suça sürüklenen çocuğun son duruşmada esas hakkında savunmasını yaparken anlattığı beyanı ve tüm dosya kapsamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, hastane doğumlu olup on beş yaşından küçük olan mağdure ile sevgili oldukları, suç tarihi öncesinde başlayan bu arkadaşlık nedeniyle 24 Ekim 2012 tarihinde mağdurenin suça sürüklenen çocuğun çalışmakta olduğu iş yerine geldiği,

rahat oturup konuşmak için iş yerinin bodrum katına indikleri, burada baş başa konuşurlarken mağdurenin de rızasıyla tarafların vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdure her ne kadar aşamalardaki beyanında ilk cinsel ilişkinin rızası dahilinde gerçekleşmediğini, suça sürüklenen çocuğun kendisine zorla tecavüz ettiğini söylemiş ise de cinsel ilişkinin zorla gerçekleştiğine dair mağdurenin soyut ve aşamalarda çelişen beyanı dışında delil bulunmadığı, ilk kez gerçekleşen ve sonrasında teselsül eden eylemlerin mağdurenin rızasıyla gerçekleştiği Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ve mağdure beyanına göre tarafların bu olaydan sonra da bir çok kez buluştukları ve mağdurenin rızasıyla bu buluşmalarda cinsel ilişkiye girdikleri, hatta ailelerin de anlaşması üzerine suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin dini nikahla evlendirilip suça sürüklenen çocuğun ailesi ile birlikte yaşadığı evde barındırıldıkları, mağdurenin intihar girişiminde bulunması üzerine olayların ortaya çıktığı ve soruşturma konusu yapıldığı,

mağdure önceleri cinsel yönden muayene olmayı kabul etmemiş ise de 18.12.2014 tarihli celsede genital muayeneyi kabul ettiğinden mağdurenin Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğüne gönderildiği, düzenlenen raporda vücuda organ sokma fiilinin gerçekleştiğinin belirtildiği, taraf beyanları ve adli rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun on beş yaşından küçük mağdure ile zincirleme şekilde cinsel ilişkiye girdiği kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuğun hem dini nikahla evlenmeden önce mağdureyle birlikte olduğu zamanlarda kendilerine ait iş yerinin alt katında bulunan bodrum katında mağdureyi bir çok kez cinsel amaçlı olarak tutmak kaydıyla hem de tarafların ailelerinin anlaşması üzerine dini nikahla evlendikten sonra uzun süre kendi evinde tutmak kaydıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zincirleme şekilde işlediği, her iki suç yönünden de on beş yaşından küçük olan mağdurenin rızasının geçerli olmadığı kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/195 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, ile annesi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii, ve annesinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,