Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8163 K.2023/1009

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/129 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2019 tarihli ve14-2015/280253 sayılı onama görüşlü Tebliğname'si ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eksik araştırmaya, delillerin hatalı değerlendirildiğine, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, suç nitelendirmesinin hatalı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Özetle

Sanığın eyleminin cinsel saldırı suçu kapsamında kaldığından 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçundan cezalandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Yapılan yargılama, Katılan-mağdure ... ...'nın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanları, sanık savunması, tanıklar ... ... ve ... ...'nin beyanları, polislere teslim edilen müştekiye ait " 1 adet zıbın 1 adet sütyen ve 1 adet külotu ile sanıktan alınan kan örnekleri sonucu İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarından gelen sonuç raporlarda giysiler üzerinde gerek tanık ...'ın gerekse sanık ...'nın genetik özellikleri ile uyumlu meni lekelerine rastlandığının" belirtilmesi, olayın olduğu ev ile Aynı binadaki diğer sakinlerce polise tekrar telefon edilmesi ve tüm dosya kapsamına göre;

Tanık ... ile katılan mağdure ... ...'nın internet üzerinden tanışarak arkadaş oldukları.

Tanık ...'ın mağdureyi erkek arkadaşı olan ve Bursa'da ikamet eden sanık ...'nın evine davet ettiği, her üçünün birlikte sanık ...'in evine gittikleri, bu evde birlikte alkol aldıkları, gecenin ilerleyen saatlerinde mağdurenin arkadaşı ... ile cinsel ilişkiye girdiği, Gecenin ilerleyen saatlerinde ...'ın uyuduğu, Daha sonra şüpheli ...'nın, mağdur ile cinsel ilişkiye girmek için yanına geldiği, cinsel organı sertleşmiş vaziyette aniden yatakta çıplak olarak yatmakta olan mağdurenin üzerine atladığı, mağdurenin ise sanık ilişkiye girmek istemediğini söyleyerek direnmeye çalıştığı, bu nedenle kendisini itelediği,

bu sırada sanık ...'in, mağdurun üzerine yatarak kızlık organına girmek istediği sırada mağdurun direnmesi nedeniyle mağdurun giysileri üzerine boşaldığı, mağdurun bağırarak tepki verdiği, cep telefonu ile 155 i arayarak şikayette bulunmak istediği, ancak gerek sanık ...'in gerekse arkadaşı tanık ...'ın, mağdurun polisle uzun görüşme yapmasına izin vermediği, Aynı binadaki diğer sakinlerce polise tekrar telefon edildiğinde suç mahalline gelen polislerce mağdurun beyanlarının alındığı,

mağdurun şikayeti üzerine polislere teslim ettiği 1 adet zıbın 1 adet sütyen ve 1 adet külotu ile şüphelilerden alınan kan örnekleri sonucu mahkemeden alınan karar uyarınca İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarından gelen sonuç raporlara göre: giysiler üzerinde gerek tanık ...'ın gerekse sanık ...'nın genetik özellikleri ile uyumlu meni lekelerine rastlandığının belirtildiği, Bu nedenle mağdurun olay anlatımı beyanlarının doğrulandığı, ancak mağdurun daha sonra duruşma beyanında sanığın cinsel organı vücuduma girdi şeklindeki ek beyanının doğruyu yansıtmadığı,

bu hususun olaya kızan mağdurun, sanığın daha fazla ceza alması için verdiği bir beyan olarak kabulünün gerekeceği, sanık ...'in,

mağdurun rızası olmadığı halde yatmakta olan mağdurun yanına gelip fiziki gücünü kullanarak üzerine saldırarak vücuda organ sokma eylemini gerçekleştireceği sırada mağdurun direnmesi bu eyleme izin vermemesi sonucu, heyacandan dolayı kendisini tutamayıp mağdurun giysileri üzerine boşaldığı ve surette eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı olayda, Sanık ...'in organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu işlediğinin sabit olduğu ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerekeceği, her ne kadar sanık savunmasında "...mağdur ile cinsel ilişkiye girmediğini, kendisinden para istediğini,

suçlamayı kabul etmediğini.." beyan ettiği görülmüşse de, dosyaya gelen uzmanlık raporu sonuçları, mağdurun beyanı, mağdurun olay sonrası bağırışları üzerine komşuların polise haber vermeleri, bir arada değerlendirildiğinde sanığın suçlamalardan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş ve oluşan bu vicdani kanı ile hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, savunma, adli rapor, CD çözüm tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/129 Esas, 2015/247 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,