Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8194 K.2023/3741

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/197 Esas, 2015/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sübutun gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 16.03.2014 tarihinde sanığın ailesi ile yaşadığı eve kendisini götürerek organ sokmak suretiyle zorla cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı, katılanın hazırlık aşamasındaki beyanlarında darp edildiğine dair herhangi bir beyanı bulunmadığı, buna rağmen Kırklareli Devlet Hastanesince katılana basit yaralanmaları bulunduğuna dair rapor verildiği,

sanığın suçlamaları kabul etmeyerek katılan ile eve gittiklerini, amaçlarının barışmak olduğunu, evde cinsel ilişkiye girmediklerini, eve gittiklerinde annesi ...'nin de evde bulunduğunu, katılanın suç tarihinden 45 gün sonra kendisi ile cinsel birliktelik yaşamak istediğine dair mesajlar gönderdiğini beyan ettiği ve bu mesajları Mahkemeye ibraz ettiği, katılanın Mahkemedeki beyanlarında suçtan sonra yeniden barışma girişimi olduğu için sanığın bahsettiği mesajları gönderdiğini, ancak bu mesajları göndermesinin geçmişteki suçu kaldırmayacağını, suç tarihinde evde yalnız olduklarını,

olay sırasında darp edilmesine rağmen doktor raporu bulunduğu için hazırlık aşamasında söylemeye gerek duymadığını beyan ettiği, tanık ...'nin sanığı doğrulayarak katılan ve sanığın eve geldiklerini, birlikte yatak odasına geçtiklerini, daha sonra katılanın tek başına çıkıp gittiğini beyan ettiği, sanığın ibraz ettiği telefon içerisinde bulunan katılan tarafından kendisi tarafından gönderildiği kabul edilen mesajlarda katılanın sanığa açıkça cinsel ilişkiye girmek istediğini bildirdiğinin görülebildiği,

atılı suçların işlendiğine dair katılanın beyanı ve basit şekilde yaralandığına dair doktor raporunun bulunduğu ancak katılanın darp edildiğinden hazırlık aşamasında hiç bahsetmemesi, sanığın olay günü eve gittiklerini kabul ederek evde annesi ...'nin de bulunduğunu bildirmesi,

tanık ...'nin katılan ve sanığın eve geldiğini bildirerek evde herhangi bir suç işlenmediğini bildirmesi ve ayrıca kendisine tecavüz edildiği iddiasında bulunan katılanın eylem tarihinden sonra sanıkla cinsel ilişkiye girmek istediğine dair mesajlar göndermesi ve cinsel saldırıya uğrayan kişinin saldırının failine böyle bir istek iletmesinin makul bir davranış olmaması gözetildiğinde katılanın beyanlarına itibar etmek imkanı kalmadığı gerekçesiyle Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/197 Esas, 2015/.246 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.