Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8261 K.2024/4305

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kayıp başvurusunda bulunulduğu anlaşılan ve suç tarihi öncesinde duygusal ilişkisi bulunan ancak istememesine rağmen "Seni ailene söylerim, sevgili olduğumuzu herkes öğrenir, hatta ilişkiye girdik bile derim" diyerek tehditle, yanlarında ablası ve eniştesinin kız kardeşi ile birlikte kaçtıkları Çanakkale ilinde bulunan arkadaşının ikametinde mağdureyi birlikte olmak isteğiyle dokunarak,

çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a-4, aynı Kanun'un 109/2-3-f-5 ve 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çanakkale 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olmadığından ve suçun yasal unsurları da oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a,e ve çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olmadığından aynı Kanun'un 223/2-e maddeleri gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe Kanun'u belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR