Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8287 K.2023/6057

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarihli ve 2014/106 Esas, 2014/258 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Olaydan önce sanıkla mağdurenin rıza dahilinde birçok kez normal ve anal yoldan cinsel ilişkiye girmeleri, olay günü sanığın başka birisi ile evlenmek istemesi ve bundan kaynaklı yaşanan tartışma sonucunda sanığın mağdureye tokat atıp kendisini basit bir müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralaması, bu aşamadan sonra mağdurenin sanıkla gezmeye ve yanında bulunmaya devam etmesi ve ardından yine rıza dahilinde cinsel ilişkinin yaşanması karşısında mağdurenin çelişkili beyanları dışında sanığın zor kullanmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı,

dolayısıyla sanığın eylemini mağdurenin rızası kapsamında gerçekleştirdiği kabul edildiğinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 26 ncı maddesinin ikinci fıkrası dikkate alınmak suretiyle olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince sanığın beraaatine,

B. Kişi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Yine mağdurenin rızası dahilinde sanıkla bir arada bulunması ve sanıkla birlikte gezip yanında kalması birlikte dikkate alındığında mağdurenin zorla bir yerde alıkonulmadığı ve bir yerden bir yere götürülmediği anlaşıldığından, unsurları oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarihli ve 2014/106 Esas, 2014/258 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,