Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8297 K.2023/3389

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27/05/2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Eksik ve hatalı gerekçelerle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu ve kararın bozularak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü;

Mahkemece. "Yapılan yargılama neticesinde sanığın, katılanın kalçasını sıkmak sureti ile cinsel saldırıda bulunduğundan bahisle sanık hakkında kamu davası açılmış olup sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, aşamalarda tutarlı beyanlar verdiği,

katılanın ise şikayetçi olduğu anlaşılmış, olaya ilişkin olarak elde edilen kamera kayıtlarının bir ara katılan ve sanığın görüntülediği ancak olayın oluşumuna ilişkin bir bilgiye ulaşılamadığı görülmüş, başkaca da ispata yarar bir delil elde edilememiş olup tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun her türlü şüpheden uzak olarak kesin bir şekilde ispat olunamadığı görülmüş, her ne kadar sanığın üzerine atılı suçu işlemiş olması şüphesi tüm dosya kapsamından mevcut ise de sadece şüpheye dayanılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin mümkün olamayacağı,

bunun ceza hukukunun evrensel ilkesi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık teşkil edeceği kanaatine varılmış, kaldı ki cinsel saldırı gibi ağır bir suçun şüpheyle mahkumiyet kararı ile neticelendirilmesinin hukuka aykırı olacağı kanaatine varıldığından dolayı sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı vermek gerekmiş, katılanın eşi olan tanığın olay anında bulunmadığı, sadece eşinin anlatımları dahilinde bilgi sahibi olduğu görülmekle ayrıca mahkememizce dinlenmesi gerekli görülmemiş ve izah etmeye çalışmış olduğumuz nedenlerden dolayı sanık hakkında aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/349 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,