Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8340 K.2024/4470

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/119 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak mevcut haliyle eylemin değişen vasfa göre aynı Kanun'un 104/1. maddesinde düzenlenen ve şikâyet üzerine takip edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu,

mağdurenin şikâyetinin olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 73/4 ile 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmiştir. Sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın on beş yaşından küçük mağdureye karşı organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İnelemesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesi kapsamında kaçınılmaz hataya düştüğünün kabulü karşısında sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/3-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ''CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine ''CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın atılı suçtan beraatine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,