Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8346 K.2024/1918

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/524 Karar sayılı kararı ile; olay günü sanığın mağdurenin çalıştığı ekmek fırınına ekmek almak için geldiği, mağdureyle birlikte ekmek almak için fırının arka kısmına geçtikleri, burada önce mağdurenin omzuna eliyle dokunduğu, daha sonra ekmek kasalarının bulunduğu yere geçtikleri, mağdurenin kendisine ekmek verdiği sırada, sanığın sağ eliyle doğrudan doğruya mağdurenin göğsünü ellediği,

mağdurenin rahatsız olarak aynı anda sanığın elini ittiği, daha sonra fırının satış yerine geçtikleri, sanığın bu kısımda ödeme yaptığı sırada sol eliyle uzanarak mağdurenin yanağına dokunduğu ve mağdurenin rahatsız olarak geri çekildiği, şeklinde kabul edilen olayda; mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından büyük ve mümeyyiz olduğu gözetilerek sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.03.2019 tarihli ve 14-2015/282953 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun sübuta ermediğine, tarafların şikâyetten vazgeçmiş olması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkeme tarafından ''Her ne kadar iddianamede sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu yönünde nitelendirme yapılmışsa da mağdure İrem'in suç tarihinde on beş yaşından büyük ve mümeyyiz olduğu gözetilerek, sanığın eyleminin mağdure İrem'e karşı zincirleme şekilde sarkıntılık düzeyinde kalan cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulünün gerektiği, sanığın bu suretle sarkıntılık düzeyinde kalan cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve tam bir vicdani kanaatine varılmakla eylemine uyan TCK’nın 102. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi gereğince...'' şeklinde belirtilerek hüküm tesis edilmişse de;

olay tarihinde mağdurenin 15 yaşından büyük ve 18 yaşından küçük olduğu değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca çocuk olarak tanımlandığı gözetildiğinde; sanığın eylemlerinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre sanığın olay günü mağdurenin çalıştığı ekmek fırınına ekmek almak için geldiği, mağdureyle birlikte ekmek almak için fırının arka kısmına geçtikleri, burada önce saat 17:18:06'da kendisine ekmek veren mağdurenin omzuna eliyle dokunduğu, daha sonra ekmek kasalarının bulunduğu yere geçtikleri, mağdurenin kendisine ekmek verdiği sırada, saat 17:18:31'de sanığın sağ eliyle doğrudan doğruya mağdurenin göğsünü ellediği, mağdurenin rahatsız olarak aynı anda sanığın elini ittiği, daha sonra fırının satış yerine geçtikleri, sanığın bu kısımda ödeme yaptığı sırada sol eliyle uzanarak saat 17:19:50'de mağdurenin yanağına dokunduğu,

şeklindeki eylemlerinin aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği ve tek bir eylem oluşturduğu değerlendirmekle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden anılan madde hükmü gereği cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/524 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...