Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8394 K.2023/4768

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli, 2014/63 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan oy çokluğuyla beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Dosya kapsamındaki delillere göre mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken beraat hükmü verilmesine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin ailesiyle birlikte suça sürüklenen çocuğun ailesine ait evde kiracı olarak oturdukları, intikal tarihinden yaklaşık 2-3 ay öncesınde evlerine misafirliğe gelen kiracılarının kızı olan mağdurenin cinsel organını yalayıp aynı şekilde kendi cinsel organını mağdurenin ağzına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında;

savunma, mağdure ve müştekiler ve tanıkların beyanları, genel adli muayene raporları, yaşı küçük mağdureye ait Gaziantep Çocuk Hastanesi tarafından düzenlenmiş bulunan 10.01.2014 tarihli ve 886 sayılı adli raporu, yaşı küçük mağdurenin adli görüşmeci ile yaptığı mülakat sonucunda alınan ifade formu, Çocuk Hastanesi'nden aldırılan rapor, Gaziantep Çocuk Hastanesinin 12.06.2014 tarihli raporu, Çukurova Üniversitesi Çocuk ve Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 01.12.2014 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair 04.03.2015 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamına göre,

mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları dikkate alınarak mağdurenin soyut beyanı dışında cinsel istismara uğradığına dair herhangi bir somut delil olmadığı, her ne kadar 04.03.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'na ait raporda mağdurenin yapılan görüşmede "mahkemedekiler erkekti söyleyemedim, utandım ama çok kez elledi, pipisi kocamandı, balgam çıkardı pipisinden " şeklinde olayı anlatmış olsa da yine aynı raporda mağdurenin ailesinin mağdurenin sık sık mastürbasyon yaptığını, bebeklerini kız ve erkek olarak öpüştürdüğünü, pipi resmi çizdiğini,

çocuklarının ruhsal sağlığının etkilendiğinden bahisle şikayetlerini geri çektiklerini ifade eden cümleler bulunduğu, mağdurenin yaş olarak ilk cinsel eğilimlerinin ortaya çıktığı bu dönemde suça sürüklenen çocuğa yönelik beyanlarını mahkemede söylemediği hususları dikkate alınarak mağdurenin beyanlarına itibar edilmediği gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuk ile mağdure ve şikayetçi sıfatlarının karıştırılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR