Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8401 K.2024/2779

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2014 tarihli ve 2013/758 Esas, 2014/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılıTürk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci, beşinci fıkraları ile 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları uyarınca cezalandırılması ihtimalinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 7 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca yargılamanın Ağır Ceza Mahkemesinde yapılması gerektiği belirtilip görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/467 Esas, 2015/215 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında "geçenlerde oturduğumuzu görenler, eşime aramızda ilişki olduğunu söylemiş, eşimi arayalım " diyerek işyerinin üçüncü katında bulunan depoya gelmesini sağladığı katılan mağdureye arka kısmından sarılarak kucaklaması, katılan mağdurenin yardım istemesine rağmen katılan mağdurenin kollarından tutarak kucaklaması suretiyle eylemlerine uyan cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından.

6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılan mağdurenin beyanı dışında başkaca delil olmamasına rağmen verilen mahkûmiyet hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın eylemlerine uyan yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinden hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/467 Esas, 2015/215 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,