Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8408 K.2024/3591

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davası sonucunda, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/143 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilerek,

a)Sanık ... hakkında katılan mağdureleri kendi evine götürerdüğü, yaklaşık 20 gün evinde kaldıkları sırada mağdure Sefanur'un rızası dahilinde anal yoldan 4-5 kez cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen eylemlerine uyan çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Sanık ... hakkında evine götürdüğü mağdure Sefanur'u öpmeye yeltenmesine karşı koyması üzerine darp ettiği, mağdurenin göğüslerini ve cinsel organını elleme şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kulma suçlarından, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103/1, 103/4, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...’in Temyiz İsteği Kesin ve inandırıcı delil olmaksızın verilen mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşının tespitine ilişkin uzmanlarca alınan raporlar arasında çelişki olmasına rağmen hata hükümlerinin tartışılmadan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

C.Katılan Mağdure Sefanur Vekilinin Temyiz İsteği Sanıklar hakkında verilen cezada alt sınırdan başlandığı gibi indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerine uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/143 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararında sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan mağdure Sefanur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,